Шляхам жыцьця (1923)/I/Шлях мой…

Шлях мой…
Верш
Аўтар: Янка Купала
1923 год

Іншыя публікацыі гэтага твора: Шлях мой…

Прапануем да спампаваньня!

Шлях мой…

Шлях мой ня сьцелецца сонцам і кветкамі,
Гладкай, павабнай ня лёг раўніной, —
Паміж няўдалымі ўецца палеткамі,
Ўецца зімой і вясной.

Вечар і ночка закрылі мне раніцу,
Ўхуталі плесьняй, сівым туманом,
Даль-жа нязбытаю казкай туманіцца,
Казкай, нягаданым сном.

Вера ў дзень заўтрашні сілай няведамай
Думы гартуе ісьці, не чакаць,
Хоць-бы там злыдні плот ставілі бе́дамі,
Бе́дамі клікалі спаць.

Зойдзе брат сьцежку мне, путамі звонячы,
Пут гэтых толькі ня бачучы сам:
„Дзе ты ідзеш?“ — запытаецца, гонячы.
„Далей!“ — адказ яму дам.

Далей і далей праз выдмы няплодныя,
Ўсё непакорна, шукаючы ўсё,
Покі ня згаснуць прасьветачы зводныя,
Покі ня згасьне жыцьцё!..