Шляхам жыцьця (1923)/I/Не спадзейся…

Не спадзейся…
Верш
Аўтар: Янка Купала
1923 год

Іншыя публікацыі гэтага твора: Не спадзейся…

Прапануем да спампаваньня!

Не спадзейся…

Не спадзейся, сын і матка,
Ад жыцьця патолі…
Ні канца, ані пачатку
Вашай чорнай долі.

Ці сягоньня, ці-та заўтра —
Як і ўчора, ўсё так;
Стогн гнязьдзіціся спанатрыў,
Жаль пляце свой мотак.

Шчасьце ў путах… Звод разьвеяў
Думку маладую,
Засталось крыху надзеі,
Дый паганяць тую.

Вера ў будучыны жніва
Спапялела з гора,
Крыўда-ведзьма незьмянліва
Заліла, як мора.

Гарт апёрся на кургане,
Як ноч, уздыхае,
І ў кургане ўздыханьне
Гарту падцінае.

Каня з смагі на пагодзе
„Піць“ галосе ў небе,
Ды ў завею воўк заводзе
Па крывавым хлебе.