У пагоні за шчасцем

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
У пагоні за шчасцем
Верш
Аўтар: Янка Лучына
Крыніца: http://yankalychina.ru/categories/1.htm


Ў пагоні за мроівам шчасця зямнога
Да мэты нам заўжды далека;
Як розум закрые да мары дарогу,
Імкнемся ў нірвану, да змроку.
Намнога мацнейшы ў нас клопат жыццёвы,
Чым час, летуценнем спавіты!..
Таму вось, таму… непахісны высновы
Аб вечным спакоі нябьпу.
Падумае мудры ля блізкай магілы:
«За марай пайшоў я ў дарогу,
Мне бляскам фалынывым надзея святліла;
На свеце жыве.м мы задоўга».

                         * * *

Ў пагоні за яркаю зоркай ідэі
Руплівасцю думкі сагрэты.
Тым бляск прыгажэйшы, чым меней надзеі,
Што дойдзе вандроўнік да мэты.
Тады ўсе няўдачы, змаганні, пакуты
Іначацца ў з’явы другія,
Вуаллю вясталкі яны ахінуты,
Цнатлівыя ўжо і святыя.
І мудры падумае так ля магілы:
«3 цудоўным памкненнем трьгеала
Напоўнены сэнсам дзівосаў свет мілы,
Але вось жывём мы замала».