Тутэйшы

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Тутэйшы
Верш
Аўтар: Янка Купала
1913
Крыніца: http://rv-blr.com/literature/2673#29393


На чужы розум я ня ўмею браць,
Па-свойму я мяркую аб усім;
Трапляю дровы сеч, касіць, араць
І сеяць — штось сабе, а штось другім.

Я не чыноўнік і ня граф, ня князь,
Таксама — я ня турак і ня грэк,
І нават не паляк і не маскаль,
А проста я тутэйшы чалавек!

                       *

Ў сьвятую веру моц, здароў ці квол,
Набожна ў цэркаў і ў касьцёл хаджу,
Хаця ў царкве крычаць: ня йдзі ў касьцёл,
А у касьцёле — не хадзі ў царкву.

Калі ж каго бы стрэліла спытаць:
Якой ты веры? ужо ж бы так адсек:
Тутэйшай веры я, каб не салгаць,
Бо я і сам тутэйшы чалавек!

                       *

Мяне Бог не пакрыўдзіў языком
(У жонкі ж меле ён, як калаўрот),
Мне з прадзедаў застаўся ён з жыцьцём,
Зь ім ведае мяне чужы народ.

А вось якой я мовай гавару,
Хоць пры, каб сьцяміць, к знахару па лек…
Ну што? скажу: тутэйшая яна,
Як я і сам тутэйшы чалавек!

                       *

Ад прадзедаў і Бацькаўшчыну ўзяў —
Вялікая, багатая яна! —
Граніц ніхто йшчэ вокам не абняў,
Як Бог адзін — яна ў мяне адна.

А як завуць край гэты родны мой —
Забыўся ўжо праз свой прыгон і зьдзек;
Мабыць, забраны, ці тутэйшы ён,
Я ж сын яго — тутэйшы чалавек!

                       *

Вось так ня то жыву і не жыву,
Сваім, што бачу, ня веру вачам,
Што чую — не бяру у галаву,
І што я знаю — ўжо ня знаю сам.

Спаўняючы, што трэба, а што не,
Сяк-так мой цягнецца на сьвеце век,
А як памру, то буду спаць, як пан,
І сьніць, што я тутэйшы чалавек!


(1913)