|
КАРОЛЬ
Я кароль над каралямі,
Пан я над панамі!
Што мне значаць і цары ўсе, —
Пасудзеце самі.
Тругу-гугу! Тругу-гугу! —
Дзьму я ў рог вайсковы:
Гэта знак даю падданым
З трубы берастовай.
Лясь-лясь! лясь-лясь! — зброяй лясну
Ўправа, ўлева громка:
Гэта страшу я падданых
Пугай доўгай, ёмкай.
І сабраў сваіх падданых
І павёў, павёў я
Цераз горы, цераз долы,
За гай, за дуброўе.
Тругу-гугу! Тругу-гугу! —
Зноў трублю сярдзіта;
Лясь-лясь! лясь-лясь! — сьвішчу зброяй
Грозна, санавіта.
І усеўся я на троне —
На карчы яловым,
А падданыя падданяць, —
Ня буркнуць ні слова.
Толькі — скуб-скуб! скуб-скуб! траўку
Згодна ды пакорна,
Ажно рэха ад скубаньня
Коціцца прасторна.
Толькі часам мму-у, мму-у! —
Замычыць цялятка;
Бэ-э, мэ-э! бэ-э, мэ-э!
Забляе ягнятка.
Рох-рох, цох-цох! кві-кві, кві-кві! —
Пісьне парасётка,
Ды гі-гі-гі! — адыйржэцца
Недзе жарабётка.
А я важна, а я пышна
Сяджу на пасадзе,
На падданых пазіраю,
Як дзе на парадзе.
Сонца косы млоснай сьпекай
Сьцелюцца на полі,
А ў дуброве штось шапоча
Ліст з лістком паволі.
Куку-куку! куку-куку! —
Кукуе зязюля;
Піць-піць! піць-піць! — каня кліча,
Як-бы посьле гуляў.
Ву-ву! ву-ву! — загудзеў жук
Каля вуха сьмела;
Ззынь-ззынь! ззынь-ззынь! — з мёдам з кветкі
Пчолка зазьвінела.
Сэрца мне затрапятала,
І я бяз прынукі —
Шась трубу сваю на плечы
Ды жалейку ў рукі!
Туль-туль-лілі! туль-туль-лілі! —
Граю, не зважаю;
Туля-ляля! туля-ляля! —
Птушкам падцінаю.
Гуля-ляля! Не кароль-жа
Я над каралямі? —
Я, мой статак, сонца, поле?..
Пасудзеце самі!
1922 г.
| 
Прапануем да спампаваньня!