Якуб Колас (Тарас Гушча). Збор твораў/СТАРЫЯ ДУБЫ

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Апошні лісток СТАРЫЯ ДУБЫ
Аўтар: Якуб Колас
1912
Будзе навальніца


СТАРЫЯ ДУБЫ

Зноў я бачу, зноў вітаю,
Як паноў вяльможных,
Па-над Нёманам у гаю
Гурт дубоў разложных.

Сам ня ведаю, чым мілы,
Чым вы сэрцу любы,
Выхаванцы веку, сілы,
Магутныя дубы.

Чымся мілым, чымся родным
Ад вас павявае,
Аж мне сэрца ў сьпеў лагодны
Штосьці ахінае.

Узварухнуцца думкі-песьні,
Як вашы лісьцінкі,
І зноў станеш напрадвесьні
Жыцьцёвай пуцінкі.

Цешуся я, пазіраю
На вас, вежы-дрэвы,
Цьмяна сэрцам прачуваю
Вашы думкі-сьпевы.

121 

Але шум я ня той чую —
І вы парадзелі,
І вы ня ўсе буру злую
Зьнесьлі і здалелі.

Ой, асілкі ў ціхім гаю,
Дубы векавыя!
Я вітаю вас, вітаю,
Волаты любыя!

1912 г.