Перайсці да зместу

Старонка:Ziazula Andrej.Z rodnaha zahonu.djvu/32

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная



Piajuć pachwalony chaj budzie ad nas
Pawiek Najświaciejšy Sakramant,
Ciapier i zaŭsiody: u Im Boh naš i Spas
Daje Cieła-Kroŭ na traktamant.

Skrapiūšysia borzda świačonaj wadoj,
Ludcy ǔžo wychodziać z kaścioła.
I cicha da chaty iduć hramadoj
Pad stražaj Rafała anioła.

A Božaja Maci ŭ Ražancy Światym
Udzielić im z nieba padmohi:
U dušach zaświecić światłom załatym,
Jany nie sabjucca z darohi.

U POŚCIE.

Raspačaŭsia post wialiki
Kajsia Ewina siamja;
Chaj pakutnyja uskliki
Ŭčuje wiečny naš Sudździa!
Stanawisia na kaleńni,
Uzdymaj dałoni ŭwyś,
I z hrachoǔ swajo sumleńnie
Ačyščaj, ŭziraj na kryž.
Hlań — ciarniowuju karonu
Chrystus na hałoŭ ǔzlažyǔ
I maliŭsia až da skonu,
Kab z nas kožan wiečna žyǔ.
Jon katoŭskija tartury
Ciarpialiwa pieranios
U ludzkoj swajej natury
Biez uzdychaǔ, złości, śloz;
I apošnija hadziny
Boha horača prasiǔ,
Kab ciažkija našy winy
Miłaserna adpuściǔ.
Spawiadajsia-ž u pakory,
Chryścijanski wierny lud!