Старонка:Zbor t2 1926.pdf/44

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка не была вычытаная


ВЯЧЭРНЯЯ МАЛІТВА

Як летняе сонца свае згасіць косы,
І кветкі нябесны зайграюць нясьмела, -
Ноч сее тады серабрыстыя росы,
Над логам звісае туманнай пабелай.

Ад бледнага месяца бледныя цені
З сялібаў і пушчы кладуцца на гоні;
Як цені мінуўшых даўно пакаленьняў,
Устануць, пастануць слупамі ў прасоньні.

Цікавая думка над сном усплывае,
Вяртаецца з цішай і просіцца ў сэрца,
Дзе ласкай сьвітае, як байка жывая,
І вогнікам ціхім навокала ўецца.

Малітва вячэрняя ў той час выходзе,
Ахвярна кладзецца на сьпячыя далі,
І пасмай няўгледнай да зорак на ўсходзе
Плыве і мяняецца ў кветным крыштале.

О, будзь вечна слаўнай, вячэрняя ціша
З планэтнай зарніцай і месяцам бледным!
Хай песьня спакою душу укалыша
І вынесе чыстай над шумам пабедным!