Старонка:Zbor t1v2 1928.pdf/33

У ЦЕМРЫ

Падзівіся, браток,
Што за цемень вакруг!
Ў хмары месяц уплыў,
І бляск зорак патух.

Ня чуваць галасоў
Сьвежых, вольных, жывых.
Толькі совы крычаць
Па трушчобах глухіх.

Ім уторыць пугач —
Цёмны жыхар дупла.
Падзівіся, браток,
Што за цемень — імгла!

Толькі зрэдка у цьме
Бляск пужліва мігне,
Быццам воўк з-за кустоў
Злосным вокам зірне.

Гэты бляск — не агонь.
Гэта — фальш, гэта — зман…
Падзівіся, браток,
Як гусьцее туман!