Старонка:Zbor t1v2 1928.pdf/187

НА ЧУЖЫНЕ

Край далёкі, край чужэнькі
Каля гор Урала!
Ты зжыла век маладзенькі,
Сьмерць тут напаткала.

Хто-ж пакажа матцы роднай,
Бежанцы пахілай,
Крыж над ямаю халоднай,
Доччынай магілай?

Хто раскажа, як ты млела,
Як душой знывала,
Як на сьвеце жыць хацела,
Бо жыла ты мала?

Рвалась сэрца к родным гоням
Птушкай лёгкакрылай,
К сьветлым рэчкам, ціхім тоням
Белай Русі мілай.

Толькі-ж выпаў не па сіле
Крыж табе, дзяўчына,
І ўлажыла спаць ў магіле
Жорсткая чужына.