Старонка:Zbor t1v1 1928.pdf/222

ДУБЫ

На пацеху, на зьдзіўленьне
Тут дубы стаялі,
І глыбока іх карэньні
Цьвёрды грунт аралі.

І гулі іх верхавіны
Гутаркаю сталай
Пра даўнейшыя часіны
Долі заняпалай,

Пра мінулыя прыгоды
Гіблых часаў, слаўных.
Тут стаялі з году ў годы
Сьведкі дзеяў даўных,

Гожым летам ці вясною
Раніцой на ўсходзе
Штось шапталі між сабою
Ў добрым ладзе-згодзе, —

Можа казкі жыцьця-долі
У цішы стваралі
Або песьні вольнай волі
Ў лістох складалі,