поўны, здаровы, крумяны; ядравець, сьпець, налівацца.
ЯД м. атрута; труць. Труцьцю сэрца заліў.
ЯДОВИТЫЙ, трутны, трутнасьць, трутнець.
ЯЗВИТЬ, кусаць, раніць, калоць, шкіліць.
ЯЗВА ж. рана, раскеліна; мор.
ЯЗВИТЕЛЬНО, кусьліва, калюча, балюча; дашкліва; ўшчыпліва.
ЯЗВИТЕЛЬ, кусьлівец, дашкульнік—ніца, дашкіляць.
ЯЗЫК м. аг. слав. язык, язычок, язычышча, язур. У значэньні — народ мова — ўжывалася ў царк. славянскай мове і з яе перайшло у нашу старую літэратурную мову. Иже мя милостивы Бог з того языка на свет пустил (Скарына).
ЯЗЫКОВѢДЕНІЕ, мовазнаўства.
ЯЗЫЧЕСТВО, паганства. Для нашых пра-прадзедаў кожды чужынец быў паганінам.
ЯЗЫЧНИК м. паганін, паганка.
ЯЗЫЧОК ў чаравіках; штрыплік.
ЯЙЦО ср. яйко, яйкі, яечка, яечны, яечнік, яечня.
ЯЙЦЕВИДНЫЙ, яйкаваты.
ЯИЧНИК м. мацінец.
ЯКОРЬ м. катвіга.
ЯМЩИК м. пачтар; вазіла.
ЯНВАРЬ, першы месяц у годзе; студзень, а больш згодна было-бы з духам нашай мовы сьцюдзень.
ЯНТАРЬ, выкопная цьвёрдая смолка; бруштын.
ЯРЛЫК м. татар. грамата, ліст.
ЯРМАРКА ж. нямецк. торг; кірмаш.
ЯРУС м. повысь, повышкі, цябло. Кулі зложаны ў тры повысі. Насадзіў асець ў дзьве повысі, повышкі.
ЯРЫ, палкі, сярдзіты, злы; у нашай мове слова
