шчалупа, шчалужына, шчалужысты, шчалужыць, шчалугаты; протха; ськіправіна, ськіпорына, ськіпорысты, ськіпра, ськіпрына, ськіпры (ад „скяпаць“, шчапаць).
СКВАРА царк. гарачыня.
СКВЕРНА, брыда, нечысьць, блаж; гадасьць, плюгаўства.
СКВЕРНЫЙ, гадкі, гадзіць, гадзіцца, гаднік—ніца, агіднік—ніца; плюгавы.
СКВЕРНОСЛОВІЕ, брыдамоўства, брыдамоўнік; плюгамоўства, плюгамоўнік.
СКВЕР м. англ. тачок у горадзе, абгароджаны і абсаджаны дрэвамі і кустамі; гайнік, гайнічок.
СКВОЗЬ што, чаго; скрозь, наскрозь. Скрозь, наскрозь прабіў дашку. Прапаў, як скрозь зямлю праваліўся.
СКВОЗИТЬ, скрозіць; аб ветры: падвявае.
СКВОЗЬНЯК м. сускрозны востры падвеў; падвей, падвейчыва, падвяі, падвеяць. Скуль гэта у нас падвейцам нясе. Падвей скруціў яго. У нас на гумне падвейчыва. З усіх кутоў падвяі дзьмуць.
СКВОРЕЦ м. птах Sturnus vulgaris; шпак; шпакаўніца, скрынка на гняздо шпакам, зазвычай вешаная на дрэвах.
СКЕЛЕТ м. грэцк. шкілет; кастыр.
СКЕПТИТИЗМ м. грэцк. зьнявера, зьняверны, зьнявернік, зьняверніца, зьняверлівец, зьняверства.
СКИДЫВАТЬ што з чаго; ськідаць, ськіданьне—дацца, ськідка, ськідчык—чыцца, ськідчывы, ськідыш.
СКИНІЯ ж. грэцк. дарожная сьвятыня жыдоў да будовы ерузалімскага храму; скрыньня.
СКИПЯТИТЬ што, заварыць.
СКИПИДАР м. крэпка пахнучы алеяк, які выганяюць са смалы; шпікунар.
СКИПЕТР м. лац. царскяя ляска, азнака царскай годнасьці; бэрла.
