свайму здуму робіць. Ані здумаць, ні згадаць, што там было.
СДЫХАТЬ, СДОХНУТЬ, стыхаць, стухлы, стухнуцца, стухля.
СДѢВАТЬ вопратку, спранаць, спранацца—нуць.
СДѢЛАТЬ што, зрабіць—біцца, зрабі, зроблены, зроб; зробна, рабіць ад штукі; зробнік—ніца, працавік, які робіць ад штукі, бярэцца за работу агулам, не падзённа.
СДѢЛКА ж. угода. Зрабілі паміж сабой угоду.
СДЮЖАТЬ, змагчы, здолець.
СЕ заімак, або прысл.; ся, асе, асё-ж, се, сё. Се і хлеба нетуці (смл.). Сё прыду. Дзе нож? Асё-ж ляжыць. Асё-ж і разьвіднела. Асё маці мая. Най ся што хоча дзеіцца. Най ся і так будзе.
СЕАНС франц. седні, паседжаньне, поседні, посест.
СЕБЕР м. (татар. „шабер“, сусед); удзельнік (пайщик), таварамі ў торгу ў прэдпрыемстве; сябра, сябраваць; сяброўства — таварыства, супалка.
СЕБЯ займак, сябе, сабой аб сабе. Кожды сабе працуе. Кожды сам сабой жыве. Ен толькі сабой заняты, толькі аб сабе думае.
СЕБЯКА, сабека, сябелюб, эгоіст.
СЕБЯЛЮБІЕ ср. сабечніцтва, сабечнік—ніца.
СЕГМЕНТ м. геометр. адрэзак круга, або клуба.
СЕГОДНЯ, сягоньня, сягоняшні; сёньня, сёнешні, сёдні, сёднаваць, сёднік.
СЕДМЬ црк. сем, сёмы.
СЕДМЕРИЦА, сямёрка.
СЕЗОН м. франц. часьць году, пара чаго колечы; пара; стар.: рок, рочкі.
СЕЙ, СІЯ, СІЕ заімак, гэты, гэта, гэтае. То гэты, а то гэны. Да гэтага часу. Гэта баба, а гэта дзед. Гэтае поле неўраджайнае. Гэтта
