СДАЛЕКА прысл. здалі, здалёк, здалёка. Здалёк адгэтуль. Здалёк пачаў гутарку. Здалёку прыбыў. Здалі глядзеў я на гэту рую.
СДАТОЧНЫЙ, здатковы.
СДВАИВАТЬ што, здваяць—яцца, здвоены—еньне; здвоміць, здвомлены, здвоміцца.
СДВИГАТЬ што, зсуваць—вацца, зсуваньне, зсовісты, зсоўнік—ніца; зрушаць.
СДВИЖЕНІЕ, зрух, зрушаць, зрушыцца.
СДВОИТЬ, здвоміць. Здвоміць высілкі.
СДВУРЯЖИВАТЬ пражу, зьвіваць у дзьве ня ссучаныя ніткі; трысьціць.
СДЕРГИВАТЬ што з чаго; стыргаць, стыргнуць—гацца, стырганьне.
СДЕРЖИВАТЬ што, каго; стрымліваць—вацца, стрымаць, стрыманьне; гамаваць.
СДЕРЖАННО прысл. пастрымліва; пагамоўна.
СДИВИТЬСЯ з чаго, зьдзівіцца, зьдзіўна, зьдзіў, зьдзіўленьне. На зьдзіў прыгожы хлапец, дзеўка. Зьдзівіўся ўбачыўшы яго.
СДИРАТЬ што з чаго; зьдзіраць, лупіць, лутаць.
СДИЧАТЬ, зьдзічэць—чэлы.
СДОБНЫЙ, аб хлебе на малацэ, на яйках, масьле; мастны, масьціць, маста; масьнік, або грыбок, блін на яйках і масьле, з пшоннай мукі; скаромны, скароміць, скорам (ад „скром“ ўнутранны тук).
СДРОБЛЯТЬ што, здрабняць, крышыць.
СОДРУЖЕСТВО, спадружжа, спадружнік—ніца. У нас гэта слова ужываецца яшчэ ў значэньні рас. „супружество“.
СДУВАТЬ што з чаго; здзьмухаць, здзьмухнуць, здзьмуханьне, здзьмух. Вецер здзьмухнуў паперу. Здзьмухні пыл са стала. Як ветрам здзьмухнула іх.
СДУМАТЬ што, здумаць—мацца, здум. Прышло ў здум мне гэта ужо пазьней. Ён усё па
