но, кол, аглабля пры кіраваньні стырном у вадаплаве, шпульга, перасьвер цягару праз шпулю, прыкладам пры дзьвярох.
РЬЯНЫЙ, яры, запальчывы, парывісты.
РѢДКІЙ, не густы, ня сьціпры, не часты, рэдкі, рэдкаваты, рэдзіць; радзюга, рэдкая, не густая тканіна; рады—ў гады, калі-некалі.
РѢДКОСТНЫЙ, рэдка сустрачаны, цэнны; рэдкі, рэдкасьць; рэдны, рэдлівы—васьць; рэдыль.
РѢДЬКА ж. рэдзька. Горкі як рэдзька. Аб зьвялай рэдзьцы кажуць: Рэдзька спалатнела; палатнявая рэдзька.
РѢЗАТЬ аг. слав. рэзаць—зацца, рэзаньне, рэзь; рэз, карба нарэзка; рэзьба, вырэзка рысункамі на дрэве, кове, камяню; рэзьня, бойка, бітва халоднай зброяй; рэзьні смл. дробныя піражкі, якія робяць на Куцьцю, у Віленшчыне і Горадзеншчыне называюць іх „сьліжыкі“; рэзьня, бойня дзе рэжуць статак на мяса; разьнік, разьніцтва, рамясло разьніцкае; рэза, адрэзак, шнур зямлі; мера паперы, рас. „стопа“; рэзкі, востры, праразьлівы; рэзкасьць, вострасьць; рэзанка, рэзачка, рэзь — боль у жываце.
РѢЗЬБА ж. разьба, рыцьба, шніцура.
РѢЗЕЦ м. усякая прылада да выразаньня; разец.
РѢЗЧИК м. хто выразае па дрэве; рэзьбяр, рытнік, шныцар.
РѢКА ж. аг. сл. рака, рэчка, рачулка, рачны, рэчышча.
РѢЗЦЫ, пярэднія зубы, секачы.
РѢЧЬ мова.
РѢЧЕНІЕ ср. сказ, выслоў, высказ.
РѢШАТЬ, канчаць, вяршыць, пастанаўляць; станавіць, развязываць.
РѢШИТЕЛЬНЫЙ, станоўчы.
РѢШИТЬСЯ, адважыцца, надумацца.
