РУЧЕЙ, невялікі паток вады, рэчка, якая летам перасыхае; руччэй, руччы, ручавіна; ручавая вада, якая цячэ, праточная; ручысты, які цячэ. Сьлёзы ручыліся па твару. Рака ручыстая.
РУКОБЛУДІЕ ср. ананізм, рукамяцтва.
РУКОВОДСТВО ср. павадырства, кіравецтва.
РУКОВОДИТЕЛЬ м. павадыр.
РУКОДѢЙСТВОВАТЬ, рукадзеяць.
РУКОДѢЛІЕ ср. ручная работа; руказдольства, руказдольнік—ніца, руказдольня.
РУКОИМНЫЙ, што зручна ўзяць, ухапіць рукамі; зручны, зручнасьць.
РУКОМОЙНИК м. рукамыйніца; ставунец.
РУКОПАШЬ, рукахваць, рукахватам.
РУКОПЛЕСКАТЬ каму, ладкі біць, пакляскаць.
РУКОПОЖАТІЕ ср. рукапацісканьне.
РУКОПОЛАГАТЬ каго, пасьвячаць на сьвятарства ўскладаньнем рук архірэя на галаву пасьвячанага; пасьвячаць.
РУКОТВОРЕНІЕ ср. кожды твор рук чалавечых; рукатварэньне, рукатворны.
РУКОТЕРНИК м. ручнік.
РУЛАДА ж. італьян. пералівы, перакоты голасу пры пяяньні.
РУЛЁК м. нямец. качалка і рубчаты валнік да качаньня бялізны; качалкі.
РУЛЬ м. часьць усякага вадаплава, прыладжаная да карна (кармы), да кіраваньня вадаплавам; стырно, стыраваць стырнік—ніца, кармень, корнік, той хто кіруе карном.
РУМПЕЛЬ, жэрдзь да кіраваньня стырном; багля, багіль; корна, корніца.
РУМЯНЫЙ, румяны, румянец; ружовы, руж.
РУМЯНА чырвоная фарба для націраньня аблічча; руж.
РУМЯНИТЬ што, каго; румяніць.
