ПРИХОТЛИВЫЙ, прывярэдлівы, вычварны, мільгавольчывы.
ПРИХОТЬ, жаданьне без якога лёгка абыйсьціся; прывярэдзь, вычвара, мільгаволівасьць, бажавольле. Вычвараньню яе канца няма. Прывярэдліваму сам чорт не дагодзіць. Мільгаволіцца маладзіца, верадуе.
ПРИХРАМЫВАТЬ, кульгаць, прыкульгіваць.
ПРИЦѢПЛЯТЬ, прычапляць, прычэп, прычапка.
ПРИЧАЛИВАТЬ да чаго; прывязываць.
ПРИЧАЩАТЬ каго да чаго; далучаць, прылучаць.
ПРИЧАЩЕНЬЕ ср. прылучэньне, спалучэньне.
ПРИЧАСТЬЕ ср. спалука.
ПРИЧАСТНОСТЬ да чаго, прыналежнасьць, прычыннасьць.
ПРИЧЕЛЬНЫЙ, прычольны, прычолак.
ПРИЧЕСКА ж. прычоска.
ПРИЧЕТНИК м. дзяк, дзячок.
ПРИЧЕТАТЬСЯ, злучыць у пару, цотку; спаравацца.
ПРИЧИНЯТЬ што, прычыняць, прычыняцца, прычына, прычыннасьць, прычыннік—ніца. Вось прычыннік бед маіх.
ПРИЧИСЛЯТЬ што да чаго; прылічаць, прылічаньне, прылічлівы.
ПРИЧИТАТЬ што каму, прылічаць, далічаць.
ПРИЧИТАЕТЬСЯ што, каму; належыцца.
ПРИЧМОКИВАТЬ, прыцмаківаць.
ПРИЧТ м. црк. клер, паства; почат. Почат роду, сьпісак, выказ роду, пакаленьняў.
ПРИЧУДИТЬСЯ, прыкудзіцца, прыкуда (памылкова: „пракуда“); здацца, здань; прымсьціцца; прымярэсьціцца; прышавіцца.
ПРИЧУДЛИВЫЙ чалавек, пракудны, пракудлівы, пракуднік—ніца.
