ОТРАБАТЫВАТЬ доўг, адрабляць, адработак.
ОТРАВЛЯТЬ каго чым, атручаць, атручаны, атручаньне, атрута, атрутны, атрутнік. Горкае жыцьцё атручае радасьць. Перац — курыцы атрута.
ОТРАДА ж. уцеха, асалода, успакаеньне; патоля, патоліць, спатоліць. Дзеткі патоля мая. А калі ня будзе песьні, то што спатоліць душу ім? Спатоліў жаль свой. Пьяніца знае адну толькі спатолю ў гарэлцы.
ОТРАЖАТЬ каго, забіць сілай; адбіваць, адбівацца, адбой. Ад людзей адбою няма. Люстра адбівае акружаючые рэчы.
ОТРАЖЕНІЕ чаго, адбіцьцё, адсьвет.
ОТРАПОРТОВАТЬ каму што; пераказаць, пераказ.
ОТРАСЛЬ, адросьце, адростак; галіна.
ОТРЕЗВЛЯТЬ каго, ацьвяражываць, ацьвярожаны, ацьвярожаньне. Пьяны пакуль не прасьпіцца, не ацьвярозіцца.
ОТРЕКОМЕНДОВЫВАТЬ каго каму, франц.; адрекомандовываць, рэкомандаваць.
ОТРЕПЬЕ чаго, атропкі; лахмацьцё, дзярмацьцё.
ОТРЕТИРОВАТЬСЯ фр. адыйсьці.
ОТРЕЧЕНІЕ ад чаго, адрачэньне, адрачыся.
ОТРИЦАТЬ што, адкідаць, запірацца, запярэчываць; нэхціць, нэхчаньне. Няма чаго запiрацца, прызнаўся. (Сержп. 51).
ОТРОГ м. сук, галіна рогу; атовільня, атовілкі, атовілак. Рогі лася нарастаюць атовілкамі.
ОТРОЖДАТЬ каго, што; адраджаць, адроджаны, адраджэньне, адродчывы.
ОТРОК м. ОТРОКОВИЦА ж. дзяцё ад 7 да 15 гадоў; падростак, падросткі.
ОТРУБАТЬ што, адсякаць; адсечаны.
ОТРУБОК м. адсяканец, ацёпак.
