ОМЕРЗИТЕЛЬНЫЙ, агідлівы; абрыдлівы.
ОММОРОК м. амарока.
ОМОВЕНІЕ ср. абмыцьцё.
ОМРАЧАТЬ што, зацямняць, зацяняць; амарочываць, ахмараць, ацьмяваць.
ОМРАЧАТЬСЯ, хмарыцца, ацямняць. Ноч ацямніла зямлю. Ведамка гэта амарочыла яго. Неба ахмарылася, зыхмарылася.
ОМУТ м. яма пад вадой у рацэ ці возеры; вір, амут. У ціхім віры чэрці плодзяцца.
|
У халодным у вірочку, |
ОНЕМѢТЬ, анямець, анямелы; ацерпнуць. Прыседжаная нага ацерпла. Ацерплі ад сьцюжы пальцы. Анямеў, ябязмовіў навекі.
ОНУЧА м. ануча, анучына, анучы; анучнік, рызьнік, хто скупляе старое рызьзё.
ОН м. заімак; ён, яго, ягоны; яна, яно.
ОНѢМИТЬ каго, аняміць, анямеласьць.
ОПАДАТЬ, ападаць, ападкі.
ОПАЗДЫВАТЬ, прыхадзіць, прыбываць куды пазьней належнага; пазьніцца, спазьняцца, спознены, спозьненьне.
ОПАИВАТЬ каго, апаіваць, апоены.
ОПАИВАТЬ, ОПАЯТЬ што, абліць цынай; аблютаваць, алютаваць, алютоўка. Трэба алютаваць дно ў бляшанцы каб не цякла.
ОПАЛЗЫВАТЬ, апаўзаць, апаўзаньне, апоўзьліва, апоўзьлік, апаўзень.
ОПАЛУБИТЬ човен, апакрыць, астрапіць.
ОПАЛ м. цэнны камень; апаль, апалёвы.
ОПАЛЫВАТЬ белар. лехі; апалываць, апалоць, пеліва.
ОПАЛА, гнёў, няміласьць зьверхніка; кара, гнеў,
ОПАЛЬЧИВЫЙ, запальчывы, які хутка згараецца гневам.
