ДЕТАЛЬ ж. франц. часьці ці драбніцы пры мастацкай апрацоўцы цэлага: драбніца.
ДЕФЕКЦІЯ ж. лац. пашкоджаньне, надпсаваньне, панішчаньне.
ДЕФИЛИРОВАТЬ франц. прахадзіць цэраманіяльным ходам; дэфіляваць, крочыць.
ДЕФИНИЦІЯ франц. выясьненьне, тлумачэньне.
ДЕШЕВЫЙ, танны, таннець, таннінка, таннасьць; дзешавы, дзешава, дзешавей, дзешавізна, дзешавіць, дзешавіна, дзешаўка.
ДЕШИФРИРОВАТЬ фр. што разьбіраць цыфровае пісьмо, або умоўнае; разчытываць, адшыфровываць.
ДИВАН м. турэцк. лаўка зазвычай абітая тканінай з прыслонам; услон, тапчан, канапа. Даўней тапчаны і услоны рабілі у нас шырокіе і абівалі тканінай ці скурай, поўсьцю наверх; канапа мае з заду апорышча для плеч і поручы па канцох.
ДИВЕРСІЯ ж. франц. адвалока, адвод; адцяганьне воражых сіл фальшывай трывогай; клюдзьга (ад „клюдзіць“ блутаць сьлед).
ДИВЕРТИСМЕНТ м. франц. паказ на сцэне з народнай гульбой; ігрышча, пагульба.
ДИВИДЕНТ м. лац. часьць пры дзяленьні зыску; дывідэнт.
ДИВО ср. агульн. слав. дзіва, дзіўны, дзіўнасьць, дзіўна, дзівіць, дзівіцца, дзівавацца, дзівак, дзівачыць, дзівачка, дзівец, дзівосы, дзівосны.
ДИДАКТИКА ж. грэцк. мастацтва вучыць, даваць навучаньне; вучомніцтва, вучомецтва.
ДИДАСКАЛ, прапаведнік або павучаючы пісьменьнік; вучмаг, вучмец.
ДИКІЙ агульн. слав. дзікі, дзічэць, дзікасьць, дзічыцца.
ДИКАРЬ м. чалавек дзікі; дзікун, дзікунства, дзікунскі.
