2) dla złučéńnia składanych pryjmieńniaŭ z-za, z-pad — z-za stała, z-pad łomu i h. d.
3) dla zlučéńnia dwuch słowaŭ, što aznačajuć tuju samuju réč. — uźwiéj-wiécier, wiécier-duronik.
4) u padwojnych familijach — Duž-Dušéŭski, Światapołk-Mirski, Dunin-Marcinkiewič i h. d.
5) u składanych prymiétach — śniéžna-biéły, ciomna-sini i h. d.
§104. Słowy čužazièmnyja, uziatyja z čužoj mowy daŭno, pišucca tak, jak héta čuwać u štodziennym užytku: litara, akanom, arhanisty, palaruš, kalidor, lewarwér, kamisija i h. d.
Słowy čužaziemnyja, što ŭžywajucca ŭ knižkach i ŭ knižnaj mowie i da narodu nie dajšli abo dajšli niadaŭna, pišucca tak, jak u téj mowie, skul jany ŭziatyja: telehraf, telehrama, literatura, monolóh, teátr, dynastyja, partyja, redakcyja, inspéktar, dyrèktar, redaktar[1] i h. d.
Zamiésta padwojnych zyčnych pišucca prostyja: kasa, masa, telehrama, Finlandyja, Holandyja — a nia kassa, massa, telehramma, Hollandyja, Finnlandyja i h. d.
Čužaziemnaje l pieradajecca miahkim l, a nia ćwiordym l: London, filozofija, monolohi h. d.
Tréba zaŭwažyć prawapis u takich razoch, jak redakcyja, nacyja, Francyja, racyja; redakcyjny, nacyjanalny, racyjanalny, Holandyja, Finlandyja, Kurlandyja.
- ↑ u takich razoch ar zamièsta or pad upływam biełaruskich słoŭ na — ar: pisar, znachar i h. d.
