pišam nia tak, jak čuwać: kaśba, prośba, piaćdziesiat (za toje, što majem: kasić, prasić, piać).
Zadačka. Harba, mała×ba i ka×ba — ciažkija raboty. Naš dziéd užo słaby ŭ ka×bie. Prasi Boha, kab pro×ba dajšła da nieba. Dziadula siadzić na pry×bie. Ka×bit kosić siéna. Mała×bity pašli damoŭ. U kapiè še×dziesiat adzinak. Majmu baćku pia×dziesiat šé× hadoŭ.
§99. Pierad miahkimi zyčnymi i j z, s, c, dz źmiahčajucca: źniać, ślaza, ćwiciéć, dźwié, zjechać i h. d. Tolki pierad h, ch, k jany nie źmianiajucca.
Zadačka. Pierapišy i zamiést kryžyka pastaŭ z, s, c, dz, abo ź, ś, ć, dź.
Kupiéc zarabiŭ ×wieście rubloŭ. Maci +chinułasia nad dzicianiom. +wiršnia štoś papsawałasia. +kiń hétajé ry+zio. U pročki +birajsia, a žyta siéj. Pusty ptuški, pustyja i pié×ni. Wučań pracytaŭ ×wié knihi. Ni ×ciaty, ni pawiešany. Uzimku ×wiéry chawajucca ŭ nory. ×lina bywaje zara+liwaja. Nia rypajcie +wiaryma. Škło jakojeś +mianaje. Jabłyny +wituć biéłym +wiétam.
§100. Zlučéńni tc, čc, čuwać jak cc, a złučéńni tč, dč, jak čč —
| čuwać: | pišacca: |
| maccy | matcy |
| daccy | dačcy |
| zahaččyk | zahadčyk |
Złučéńnie ds daje ŭ wymowie c, choć pišacca dz —
| čuwać: | pišacca: | zamiésta: |
| lucki | ludzki | ludski |
| šwècki | šwédzki | šwédski |
Złučéńnie ts dajé c —
| čuwać: i pišacca: | zamiésta: |
| połacki | połatski |
| bracki | bratski |
| bractwa | bratswa |
Złučéńni žs, zs dajuć s —
| čuwać: i pišacca: | zamiésta: |
| boski | božski |
| francuski | francuzski |
