Šmat prysłoŭjaŭ maje swaje asobnyja prysłoŭnyja kančatki (dy, -déju,-ma, -mi, -l, -li, -ka, -ku, -ki, -oŭ, -čy, -ča i inš.): kudy, tudy, usiudy, tady, zaŭsiody, kudéju, tudéju, siudéju; kudéma, tudéma, siudéma; biahma, lažma, darma, tojma, wiélmi, adkul, pakul, dasiul, skul, kali, nikoli, tutaka, tamaka, tutačka, tamačka, ciapiéraka, jościeka, niamašaka, tolki, kolki, hétalki, dałoŭki, damoŭki, dałoŭ, damoŭ, nadojačy, aprača, abieruč, nasustrèč, niékaliś, dzièś, kaliś, niékaliści, dziéści, kaliści; paadnoŭčy, dwojčy, trojčy i šmat inš.
§84. Niekatoryja prysłoŭi majuć stupièni pryraŭnawańnia i źmianiajucca tak, jak prymiéty, ad jakich jany wywodziacca: zialona, zielanièj, najzielaniéj.
Woś prysłoŭi, što majuć niaprawilnyja stupiéni pryraŭnawańnia:
dobra—lépš, lapiéj; najlepš, najlapiéj;
błaha—horš, haréj; najhorš, najharèj;
mnoha, šmat — bolš, baléj; najbolš, najbaléj;
mała—miénš, miéniej; najmiénš, najmiéniej.
§85. Zadačka. Pierapišy i padziali wyšèj pieraličanyja prysłoŭi (§ 83) na miésnyja, časoŭnyja i h. d.
