| N. W. K. | 3)plač-o | 4)mor-a |
| Rod. | plač-a | mor-a |
| Daw. | plač-u | mor-u |
| Tw. | plač-om | mor-am |
| Miés. | plač-y | mor-y |
| N. W. K. | pléč-y | mor-y |
| Rod. | pléč-aŭ | mor-aŭ |
| Daw. | pléč-am | mor-am |
| Tw. | pléč-ami | mor-ami |
| Miés. | pléč-ach[1] | mor-ach |
| N. W. K. | 5)žyćc-o | 6)pol-e |
| Rod. | žyćci-a | pol-a |
| Daw. | žyćci-u | pol-u |
| Tw. | žyćci-om | pol-em |
| Miés. | žyćc-i | pol-i |
| N. W. K. | ——— | pal-i |
| Rod. | ——— | pal-oŭ |
| Daw. | ——— | pal-om |
| Tw. | ——— | pal-ami |
| Miés. | ——— | pal-och |
§27. Uwahi ab kančatkach.
1. Mièsny skłon adz. l. maje čatyry kančatki: e, i, y, u, jakija ŭžywajucca tak, jak u imieńniach mužčynskaha rodu, napr.:
a) u sialé, pry waknié, u humnié, na suknié, ab piśmié i h. d. (kančatak e pad naciskam);
na siénie, u lécie, na ciéle, u słowie, na niébie, na palénie i h. d. (kančatak nie pad naciskam);
b) ab dabry, na plačy, pry humiancy, na mory, u hóry, pry wohniščy, na sércy, na wakoncy, na soncy i h. d.
c) imiéńni na k pierad kančatkam majuć u: wiéka — ab wiéku, woka — ab woku.
d) u łachmaćci, u žyćci, na halli, u čytańni, pry zdaréńni, na poli i h. d.
Zadačka. Wywieści prawiła, kali ŭžywajecca jaki kančatak.
2) Nazoŭny skłon mn. liku maje kančatki i, y: humny, biarwiéńni, pali, aziory, zdaréńni i h. d.
3) Rodny skłon mn. l. moža ŭžywacca abo z kančatkam oŭ (aŭ), abo biez kančatku: wiadzior — wiodraŭ, krasion — krosnaŭ, pléč — pléčaŭ i h. d.
- ↑ Možna ŭžywać i formu plačmi, plačyma, na plačoch.
