Machnuŭ starac Hadawik treci raz i palacieli adna za adnej try nowyja ptuszki. Zwalisia jany: czerwień, lipień i żniwień. Horacza stała. Na sienażaciach, u harodach i sadach usio śpieła j śpieła. Trawu skasili. Paczali żać żyta j pszanicu. Ludzi kazali: leta pryjszło.
Machnuŭ starac Hadawik czaćwierty raz, i palacieli na ziamlu adna za adnej try aposznija ptuszki: wierasień, kastrycznik, listapad. Tchnuła ściużaj, paczalisia dażdży. Pawisła jimhła. Soniejka schawałasia za chmary. Z dreŭ padała liścio. Ludzi kazali: wosień pryjszła.
Hetak wieczna na ziamli, paśla ściudzionaje zimy jdzie krasunia wiasna, za wiasnoj — paluczaje leta, za letam — dażdżliwaja wosień, a paśla wosieni iznoŭ — zima.
93. Les.
U lesie rastuć roznyja drewy. Raście tam dub, jasień, lipa, rabina, biaroza, wolcha, asina, jełka, sosna j jinszyja. Kożnaje drewa maje kareńnie, pniszcza j suki. Adny
