Гэта старонка не была вычытаная
24. Dadumałasia.
U świrnie pasialiŭsia siardzity kot. Drenna stała żyć myszam. Zabralisia myszy na radu: szto rabić, kab jak ad kata zbawicca. Dumali, dumali, ni da czoha nie dadumalisia. Aż adazwałasia niejkaje myszanio: „Ja wiedaju szto treba zrabić. Treba katu zwanok na szyju naczapić, tady budzie czutno, kudy jon jidzie, i my pachawajemsia.“
„Dobra twaja wydumka, każa staraja mysz, ale chto-ż hety zwanok naczepić na kata? Woś waźmisia ty, dyk my tabie dziakuj skażam.“
|
25. Żalba kotki. Siadzieła kotaczka ŭ kuchni. |