Старонка:Pieśni (1913).pdf/45

Ale tut mnie haworuć pra to:
Niaprytomny ty, krochki błazniuk,
Łaśnie może ščaśliwym być chto
Siarod hora, niadoli i muk?

Ŭłaśnie ŭ siłach ty ščaście paznać
I spakojnym biazkłopatnym być,
Kali braćcia ad hora kryčać.
Kali braćciam twaim ciażka zyć.

---

21. Son.

Pad niebam wysokim, nad polem šyrokim
Noččy ja šniŭ, što letaŭ,
I pilnym pahladam zyrkliwaho woka
Naŭkola siabie ahledaŭ.

Čaroŭnaj zdawałasia mnie ŭ spačywanni
Ziemla ŭsia ubrana ŭ ćwiaty,
Ni hora, ni muki nieznajučy zwannia,
Spakoj adzin znaŭšy światy.

I dumkaj abchwačeny świeżaj, kipučaj,
Ziamli ja swabodnaj huknuŭ:
Ziemla ty čaroŭna, wialika, mahuča,
Duch ščaścia ciabie apranuŭ!

I dziunaju wabiš k sabie krasatoju
Ty wolnuju ptašku — mianie;
Ciapier budzie lepiej ŭżo życi s taboju,
Jak ŭ wolnaj łunać wyšynie!..

---