Старонка:Neafity.pdf/1

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка была правераная


НЕАФІТЫ

Паэма

Сия глаголет господь: сохраните
суд и сотворите правду, приближибося
спасение мое прийти, и милость моя
открыется.

Ісаія, глава 56, ст. I.

М. С. ШЧЭПКІНУ

На памяць 24 снежня 1857

Мой друг, абраннік муз і грацый!
Цябе чакаю, ціха плачу
І думу смутную маю
Тваёй душы перадаю.

Прывітай жа ты зычліва
Маю сіраціну,
Наш вялікі цудадзею,
Дружа мой адзіны.
Прывітаеш: убогая,
10 Горкая, з табою
Пераплыве яна Лету;
І агнём-слязою
Упадзе ў свой час на землю
І прытчаю стане
Распінацелям народным,
Катам і тыранам.

---

Даўно ўжо я сяджу ў няволі,
Нібы той злодзей пад замком,
На шлях гляджу я ды на поле,
20 Ды на варону пад крыжом
На могілках, і больш нічога
З турмы не згледзіш; дзякуй богу
І за гэта. Ды жыве