Старонка:Moj dom 1946.pdf/13

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка была правераная


ІДЗІ!

Стаміўся ты, дружа, знямог
І выбіўся з сіл.
Ты шмат перамерыў дарог
Між пустак, магіл.

Ішлі поруч ночы і дні,
Шумелі вятры,
І вабілі зорак агні
І лесу шатры.

І песні ліліся вакруг,
Разносячы сум,
І сам, ты, закуты ў ланцуг,
Піў сок горкіх дум.

Снаваліся мары і сны
І ткаліся ў ткань, —
Прывабныя чары вясны
Ў юнацкую рань…

Прайшоў ты вялікі разлог —
Прысядзь, адпачынь:
Наперадзе многа дарог
І шмат далячынь.