Ustupnoje słowa.
Paśla taho, jak Wialikaje Kniaźstwa Litoŭskaje, a razam z im i Biełaruś, u 1569 h. ŭ Lublinie padpisała z Polščaj palityčnuju Uniju i paśla taho, kali ŭ 1596 h. u Bieraści nastupiła unija carkoŭnaja, — pačaŭsia zaniapad palityčny j kulturny Biełaruskaha Narodu. Hety zaniapad akančalna nastupiŭ u 18 stahodździ. Kali ŭ pačatku 19 stahodździa (traktat u Tylzicie 1807 h.) usie biełaruskija ziemli ad Polščy adyšli da Rasiei, biełaruskaja kultura była źniščana i zaniapaŭšy akančalna. Tak zwanyja „wyšejšyja“ słai biełaruskaha narodu, heta znača pany, duchawienstwa, a nawat i miaščanstwa pakinuli biełaruski narod, biełaruskuju mowu, kulturu, a mnohija nawat i wieru i pieranialisia całkom kulturaj polskaj. Taja ŭznoŭ častka hetaha „wyšejšaha“ biełaruskaha hramadzianstwa, jakaja trymałasia prawaslaŭja i duchowa za Polščaj nie pašła, pawiarnuła ŭ bok adnawiernaj Rasiei, jaje kultury i mowy. Asabliwa jarka heta zaznačyłasia, zrazumiełaja reč, u 19 stahodździ, kali ŭsia Biełaruś apynułasia pad Rasiejaj.
U 18 st. biełaruskaja mowa i kultura krychu jašče trymałasia ŭ unijactwie. U hetym časie, asabliwa pad kaniec 18 st., amal usio na Biełarusi nižejšaje wiaskowaje duchawienstwa było ŭnijackim. Duchawienstwa-ž heta, choć było ŭžo duža tak-ža spolščanym, jašče ŭ nawučańni narodu trymałasia
