Toj — palić wuholle, toj rybu ławici,
Tamu sianawaci, kusty cierabici,
Toj pawiazie wodku, a toj muku, zbožža —
Rabot zahadajuć, ścieražy Ty, Boža!
Tamu siena hrabić, tamu stoh składaci,
Tamu torpy kłaści, tamu padawaci —
Zhiń, prapadzi, licha! Da čorta raboty,
Dziwa, što nia stanie časam i achwoty!
Prydzie wosień, zaraz: „Daj dziakła!“ — haniajuć,
Hrybe, jajcy, kury tolki adbirajuć.
..................
..................
Adsyp mahazynu, addaj da ziarniaci,
Choć biaz kuska chleba astawajsia ŭ chacie,
I čynš i padatki addaj biez adkładu,
Na rekruta, pana — niamaš składkam ładu!
Na stojki, darohi haniajuć ŭ niadzieli,
Kab jany u žyćci paciechi nia mieli!
Čamu na starožu pryści apaźniŭsia?
Čamu ty siakiery, rydla ŭziać zabyŭsia?
Dzie twoj miech,....., rešata i siečka?
Za što tam takoje z wojtam była sprečka?
Brawarnu starožu adbywaj biaz ščotu,
Tam i ŭ dzień i ŭ nočy nia skončyš rabotu!
A ŭ wałoŭni, jak čort u piekle, taŭčysia,
Niamaš tam spahadzi, ci płač, ci malisia.
Ci doždž, ci zawieja, ci maroz najbolšy,
Čym horša nadworje, to tym prykaz horšy.
Ŭstawaj da raboty paroju, biaz sprečki,
Wyciahnuć z-pad ławy, ściahnuć ciabie z piečki:
Ty jdzi małacici, ty u młyn małoci,
Kartoplu sadzici, ty idzi pałoci.
