Старонка:Mahnušeŭski, Paŭluk Bachrym, Babroŭski (1937).pdf/30

Druhi wierš: „Hutarka Ściapana z Danilam“ składam swaim da pieršaha niepadobny, ale ŭwieś jaho ton i źmiest prypaminaje pieršy. Wierš hety byŭ duža pašyrany ŭ narodzie, jak rukapisny twor niawiedamaha aŭtara. M. Harecki ŭ swajej pracy dapuskaje mahčymaść, što Bachrym nie padpisaŭsia pad hetym wieršam nawat i mianiuškaj, bajučysia panoŭ. Hety wierš šyroka apiswaje pryhonnickaje žyćcio biełaruskich sialan i čakaje skasawańnia panščyny, jakoje niasie car. Charakterna, što pryhonny sielanin naš nienawidzieŭ panoŭ, a da cara byŭ prychilny i jamu wieryŭ. Heta świedča ab poŭnym palityčnym biezpraświeści ŭ jahonym žyćci.

HUTARKA DANIŁY Z ŚCIAPANAM.

Zyšoŭšyś Daniła światym dniom z Ściapanam,
Charošaj pahodaj sieli pad parkanam,
Dy j nu-ž tałkawaci, dy j nu-ž hawaryci,
Što dalej z nas budzie, jak my budziem žyci.

Haworać na świecie, u hołas tałkujuć,
Ad ksiandza, ad žyda usie ludzi čujuć,
Što wolnaść nam, biednym, daść car biezadkładna,
Tolki što z panami nie dajdziema ładu.

Čaho adny chočuć, to druhim niamiła,
Jak čort pierad djabłam, pražecca ich siła,
Car im paturaje, a jany chitrujuć,
Zmowiŭšyś z saboju, caru tak tałkujuć:

„Panie najjaśniejšy, što z hetaha budzie,
Daŭšy usim wolnaść, kažan toje zhudzie,
Što mužyk biaz pana być nijak nia moža,
Pabjucca, pakolać, ścieražy Ty, Boža;

Nad im treba što dzień z knutam stać nad karkam
Rozhi kab lažali wozam za chwalwarkam,