wioŭ jaje inšaj darohaj, inšym sposabam, darohaj budžeńnia ŭ narodzie świedamaści nacyjanalnaj i socyjalnaj. Hetym idejam słužyli i siańnia jašče adčaści słužać jahonyja nieśmiarotnyja „Biełaruskaja Dudka“ i „Smyk“.
Zaraz-ža paśla śmierci Bahuševiča († 1900), na samym parozie našaha XX st. pajaŭlajucca ŭžo nia tolki asoby, što dalej budziać biełaruski narod da abarony swaich hramadzka-ekanamičnych prawoŭ i što budziać u im biełaruskuju nacyjanalnuju świedamaść, ale pajaŭlajucca ŭžo pačatki hramadzka-palityčnych dumak, pradusim dwuch: z ideolohijaj rewalucyjna socyjalistyčnaj i chryścijanska ewalucyjnaj, jakija pracu swaju prawodziać užo sposabam arhanizawanym, hramadzkim, sposabam faktyčna adzinym, što sapraŭdy wiadzie da mety, da niezaležnaści našaha narodu.
Pryšła ŭrešcie suświetnaja wajna i wialikaja rasiejskaja rewalucyja. Rasieja, turma narodaŭ, upała i niekatoryja z hetych narodaŭ patwaryli swaje ŭłasnyja narodnyja chaty. Da hetaj budowy bralisia i biełarusy. Wolu swaju žyć žyćciom wolnym i samastojnym wyjawili jany hramahłasna na świet uwieś 25.III.18 h. praz siabraŭ Bieł. Rady Respubliki, jakaja rod swoj wywodziła ŭ prostaj linii ad Usiebiełaruskaha Kanhresu, što adbyŭsia ŭ sercy Biełarusi Miensku ŭ śniežni 1917 h.
A akcie 25.III.1918h. akazaŭsia nam uznoŭ Kalinoŭski, jahonyja ideały ŭwaskreśli ŭwa ŭsiej swajej krasie. Uwaskreśli jany z bolšaj užo siłaj, u šyrejšych užo ramkach.
Akt 25.III.18 h., snujučy dalej dumku wialikaha Kalinoŭskaha, ale ŭžo nieahladajučysia na nijakuju łučnaść, na nijakuju federacyju ani z Polščaj, ani tak-ža z Rasiejaj, zrabiŭ jašče krok upierad i wyjawiŭ wolu biełaruskaha
