Z prytočanaha numaru „Muž. Praŭdy“ bačym, što ŭ pieršuju čarhu Kalinoŭski zaklikaje biełaruskich sialan, kab jany nie płacili padatkaŭ ani ŭradu rasiejskamu, ani polskim panom, kab nie chadzili na panščynu, kab nie dawali rasiejcam rekruta, a rychtawalisia da paŭstańnia prociŭ rasiejcaŭ, kab, jak budzie paŭstańnie, razam z palakami jšli bić maskaloŭ, bo — kaža — wajna hena budzie „za našu wolnaść“, wajna hena budzie na toje, „kab narod naš na wieki wiekaŭ byŭ wolny i ščaśliwy“. Peŭnie-ž, hetyja častyja dumki ŭ Kalinoŭskaha ab wolnaści ŭ pieršuju čarhu datyčać wolnaści socyjalnaj, ale adnačasna padčorkiwajucca ideały i wolnaści ahułam, znača — wolnaści swajho rodu narodna-palityčnaj.
Ab imknieńni Kalinoŭskaha da zdabyćcia biełaruskamu narodu ŭ niekatorym značeńni narodna-palityčnaj samastojnaści ŭłasnaj baraćboj hetaha narodu i ab tym, što razwažaŭ jon hety narod i kraj ahułam, jak niešta całkom samastojnaje, rožnaje ad Palakoŭ i Polščy, bačym miž inšym tak-ža z hetkich wyražeńniaŭ u nastupnych №№ „Muž. Praŭdy“. Woś jany:
…„Nam wolnaści treba nie takoj, jakuju nam car schoča daci, no jakuju my sami mužyki pamiež saboju zrobimo… Niama čaho ždaci ad niekaha, bo toj tolki žnie, chto pasieje“ (Nr. 3 „Muž. Pr.“).
…„Pad maskalom zabyci treba, što jość u nas naša baćkaŭščyna“ (Nr. 5 „Muž. Pr.“).
…„U Polščy mužyki taksama, jak i wy spadziejaliś na cara…“
…„Pamoh-by i nam Prancuz, jak pamahaje mužykom u Polščy, ale mužyki maŭčać, a car kaža, što jany dawolny…“
