Swoj hety danos hubernatar, jak skazana, pisaŭ 17.IX.1862 h., znača — niama sumniwu, što numar pieršy „Muž. Praŭdy“ sapraŭdy ŭžo byŭ na świecie ŭ pałowie lipnia 1862 h.
Z sensu-ž henaha hubernatarskaha dakumentu wyhladaje, što druhi ekzemplar „Muž. Praŭdy“ — heta byŭ druhi jaje numar, jaki byŭ užo pašyrany siarod sialan, kali hubernatar pisaŭ swajo daniasieńnie — heta znača: prynamsi ŭ pieršaj pałowie wieraśnia 1862 h.
№1 „Mužyckaj Praŭdy“ — heta siańnia wialikaja redkaść. Pawodle čutak jość adzin ekzemplar jaho ŭ Biełaruskaj dziaržaŭnaj bibliotecy ŭ Miensku.
№2-ha znachodzicca adzin ekzemplar u Gustawa Loubisse-Bissier u Waršawie (Krakowskie Przedm. 30).
№3-ha — adzin ekzemplar u bibliotecy im. Wróblewskich u Wilni. Čas wychadu ŭ świet niawiedamy.
№4 tak-ža duža redki i mała wiedamy. Pawodle čutak jość jaho adzin ekzemplar tak-ža ŭ Miensku, razam z numaram pieršym.
№5-ha adzin ekzemplar znachodzicca ŭ uspomnienaj bibliotecy im. Wróblewskich, a dwa ŭ Dziaržaŭnym Archiwie ŭ Wilni (byŭšy Muraŭjoŭski Muzej) pad № 18/63 u „Sledstwiennym diele“ ab „wozmutitielnom listkie“: „Mužyckaja Praŭda“, znajdzienym palicyjaj u Dziśnienskim pawiecie. Numar hety byŭ u abiehu ŭ pačatku lutaha 1863 h.; na śledčych aktach zaznačana, što śledztwa pačata 4.II.63. Znača, numary 3 i 4 musili wyjści ŭ świet u kancy 62 ci ŭ pačatku 63 hodu.
№6 „Mužyckaj Praŭdy“ — u dwuch ekzemplarach znachodzicca tak-ža ŭ Dziaržaŭnym Archiwie ŭ Wilni, razam z numaram
