nyja“, za što palicmajstar hrozna pakiwaŭ jamu palcam (Giejsztor I 370—371).
A woś krychu charakterystyki Kalinoŭskaha, pradusim jak čaławieka, jakuju padaje ŭ swaich pamiatnikach Giejštar, haława paŭstanskaha kamitetu ŭ Wilni paśla abjadnańnia biełych z čyrwonymi, jaki, kab pazbycca nialubaha i hroznaha dla bujnaj šlachty konkurenta, naznačyŭ Kalinoŭskaha, jak užo ŭspaminałasia, kamisaram Horadzienščyny. Pawodle Giejštora Kalinoŭski — heta „čaławiek wialikaj enerhii, narodnik da špiku kaściej, da kanca wierny swaim palityčna-narodnickim ideałam. Heta čaławiek z zakrojem na heroja. Umieŭ paświačacca biez hranic, mieŭ nadzwyčajna silny charaktar. Kalinoŭski byŭ uzoram wytrywałaha i ŭmiełaha konspiratara. Tolki adzin jon umieŭ pracawać u Wilni padčas najwialikšaha teroru. Jon, katoraha staranna šukali, na kožnuju ekzekucyju prychodziŭ pad bramu daminikanskich muroŭ, bačyŭ wiedzienych na śmierć i pad hroźbaj aryštu ŭ staŭsia na stanowiščy. Jon pieršy padniaŭ ściah baraćby za wolu narodu, jon apošni i źloh ad teroru Muraŭjowa“ (Giejsztor I, 236—8).
„Lubiŭ narod, — čytajem u inšym miejscy ŭ Giejštora — u im bačyŭ budučyniu, ale surowa sudziŭ šlachtu, jakuju znaŭ bolš z prac skrajna-demokratyčnych i rasiejskich piśmieńnikaŭ, jak z žyćcia. Wytrywałaści niedaraŭnanaj, jak i asabistaj samaachwiarnaści.
Byŭ najpryhažejšym, najčyściejšym, niedasiahnutym uzoram konspiratara. Hety adzin
