Гэта старонка была вычытаная
wiečnaha — a pryhorblenaj da ziamli ciarpieńniem i cichim mučanictwam! Pieśnia nabožnaja i ciarpieńni ŭ tajničnym, hłybokim z saboj zwiazku. I tutaka skrywajecca druhaja pryčyna, čamu świataja dziewa-mučanica jość patronkaj kaścielnych śpiewaŭ. Jana piajała, bo miławała. Ciarpieła, — a ciarpieć z miłaści — heta roskaš. Žyćcio jaje było pieśniaj Božaje miłaści i hłybokaha ciarpieńnia“…
Paśla hetakaj pramowy razlahłosia šumnaje: „Ad multos annos!“ (Na doŭhija lety). Daj Boža, kab naš chor piajaŭ doŭha-doŭha chwalby Božyja ŭ našym kaściele! U kancy byŭ adčyt „ab biełaruskaje pieśni“ majho piara i myśli majej. Adčyt pakinuŭ na ŭsich miłaje ŭražańnie. „Mnoha ŭ im — kazali — žalby i sumu: tak, jak i ŭ pieśni našaha ruśniaka.“
