Перайсці да зместу

Старонка:Dudka Biełaruskaja i Smyk Biełaruski (1930).pdf/65

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка была вычытаная

* * *


Nad narodu dolaj.

I płač štoraz bolej.

Płač tak da astatka,

Hałasi, jak matka,

Chawajučy dzieci,

Dzień, druhi i treci.

Ihraj śloznym tonam

Nad narodu skonam!

Kab ty tak ihrała,

Kab niemaraść brała.

Jak ślazy nia stanie,

Zacichnie ihrańnie.

Kiń naŭkoła wokam,

Dyk krywawym sokam —

Nie ślazoj zapłačaš,

Jak usio abačyš.

Jak krywi nia stanie,

Tady konču hrańnie!

DURNY MUŽYK, JAK WARONA.

* * *


Ŭwieś świet kaža, bjeć u zwony:

„Durny mužyk, jak warona“.

Heta tyki sprawiadliwa:

Jon durniejšy ad warony;

I nia dziwa, — było-b dziwa,

Kab mužyk dy byŭ wučony.

Dyk kryčycie-ž, bijcie ŭ zwony:

Durny mužyk, jak warona.

Da nawuki jon nia braŭsia,

Zakasiŭsia, zaharaŭsia;

Durniem umre, jak radziŭsia,

Sam saboj durnym zrabiŭsia.

Wiedama, mužyk — chamuła, —

Ad nawuki adwiarnuła!

Dyk kryčycie-ž... (jak raniej).

Ci-ž nia durań, — mužyk heta:

Hare, sieje usio leta,

A jak pryjducca dažynki,

Niama zboža ni aśminki,

A daždaŭšy na Kalady,

Mužyki miakincy rady.

Dyk kryčycie-ž... (jak raniej).