|
Kab až pył kuryŭsia,
Kab świet zawaliŭsia
Dy usio kruciŭsia,
Jak ŭ našaha brata
U pjanoha chata...
Ha, čamu-ž nia jhraješ?
Chiba ty nia znaješ,
Nia wiedaješ chiba,
Što, jak taja ryba,
Dy na lodzie bjecca,
Tak wot ja, zdajecca,
Sorak hadoŭ bjusia,
Nijak nie źwiarnusia,
Nijak nie natraplu
Wadzicy choć kaplu,
Dy takoj wadzicy
Dy z takoj krynicy,
Što, jak chto napjecca,
Dyk wolnym stajecca.
Hraj, wiasioła-ž hraj,
Abo dolu daj!..
Jenčyš biaz umoŭku!
Nie, nia, budzie tołku!
Kinu-ž dudku tuju,
A zrablu druhuju.
Ciapier zrablu dudku
Ad žalu, ad smutku.
Ha, zrablu-ž druhuju,
Žalejku smutnuju, —
Dy kab tak zajhrała,
Kab ziamla stahnała,
Wot kab jak ihrała!
Kab ślaźmi prabrała,
Kab až było žutka,
Woś-to maja dudka!...
Woś zrabiŭ takuju:
Daj-ža paprabuju...
Nu dyk hraj-ža, hraj-ža,
Usio spaminaj-ža...
Štodzień i štonočy
Płač, jak maje wočy,
|
|
