Pryhoža tut maluje nam piaśniar Biełarusa Macieja, jak typa hłyboka relihijnaha i etyčnaha. Takich Maciejaŭ było ŭ nas lehijony, katoryja nie pałochajučysia fizyčnaj siły z boku carskich uładaŭ, nia zdradzili swajej wiery i adnačasna wykazali, jak pierawaračwańnie Biełarusaŭ na Prawasłaŭje, majučy na mecie lahčej abmaskalić ich, pryčyniłasia da spolonizawańnia i zrabiła Biełarusam wialikuju histaryčnuju kryŭdu, na doŭhi čas bałamuciačy i łamajučy narodnuju dušu našu.
Nia mienš takža wostra praz wusny nawabranca ŭ wieršy „Swaja Ziamla“ wystupaje Fr. Bahušewič prociŭ hwałtaŭ u sprawach relihii, prociŭ pustoj farmalistyki ŭ žyćci relihijnym i rysuje pryhožy etyčny typ Biełarusa katalika, stojkaha ŭ swajej wiery, jakoha carskija ŭłady zmušajuć prysiahać u carkwie.
|
Wiera ŭ Boha, jak ŭ Najwyšejšuju Sprawiadliwaść, jakaja pamahaje pieranosić ciarpieńni i ŭ akančalnym wyniku ludzkich adnosinaŭ zaŭsiody pieramahaje, siamtam jarkaj zorkaj źjaje u tworach Bahušewiča. Kali піе- zapisanaha ŭ metryki chłapca (wierš „Kiepska Budzie“) haniajuć pa wastrohach niawinna, jon, dziakujučy swajej wiery, z dziŭnym supakojem pieranosie swajo turemnaje žyćcio, poŭny siły duchowaj.
|
Ajčym-ža jaho, starajučysia ab zwalnieńnie chłopca, ani na chwilinu nie sumniewajecca ŭ dobry wynik, bo kaža:
|
