Старонка:Dudka Biełaruskaja i Smyk Biełaruski (1930).pdf/33

* * *

„Tutejšy, kažu ja, swoj čaławiek,

Syn baćki swajho, a baćka dziaciej,

Tut i radziŭsia, tut i žywu wiek,

Jurkam zwać baćku, a ja dyk Maciej“.

---

Ale tamu mała hetaha, jamu nie ab heta idzie, —

* * *

„Jon kipić horaj, pytajučy łaje,

Kryčyć i bjecca i ŭ twar šturchaje.

— „Dy chto ty, dy chto ty — ci ruski, ci nie…

Da ty — jon kaža mnie — wiery jakoj?

Ci ty prasłaŭny, ci ty palak?“

---

Maciej dalej jašče prabuje rastłumačyć jamu, što jon, jak užo kazaŭ, jość tutejšy čaławiek, ale za heta kazak-misyjanar łupcuje jaho nahajkaj, dyk Maciej i kaža:

* * *

„Ja kažu hetak: kali-ž užo tak,

Što waspan bjeśsia biaz daj pryčyny,

To musić i praŭda, što ja palak

I budu palak ja ad hetaj hadziny“.

---

Urešcie horki raskaz swoj Maciej zawiaršaje sławami:

* * *

„Woś tak to chryścili mianie kazaki

Z tutejšaha, dy ŭ palaki!“

---

Sapraŭdy, u hetym wieršy Fr. Bahušewič pamastacku, poŭny ahidy i horkaj satyry, pakazaŭ nam, jak carskaja palityka Biełarusaŭ prawasłaŭnych z „tutejšych“ perarablała na Rasiejcaŭ, a Biełarusaŭ katalikoŭ, z tych-ža „tutejšych“ na Palakoŭ, atkrywajučy prad narodam badaj najhłybiejšuju ranu ŭ nacyjanalnym žyćci jahonym i hetym budziačy ŭ im hłybokaje abureńnie na hetki prosta žudasny narodny los swoj.

Słowam, z usiaho hetaha, što my ŭ duža ahraničanaj miery skazali ab narodnictwie Fr. Bahušewiča, jasna rysujecca ŭ dušy našaj strojny i jarki abraz Wialikaha Biełarusa narodnika-patryjota.