Takim čynam Skarynaŭskaja drukarskaja ideja, pakinuŭšy ślady ŭ Maskwie i ŭ biełaruskim Zabłudawie, wiarnułasia iznoŭ u Wilniu, jak u centr biełaruskaj kultury, i pačała dalej ćwiści i raźwiwacca. Drukarnia Mamoničaŭ, jakaja šmat što z drukarskich pryładaŭ atrymała ŭ spadku pa Skarynie, ŭ kancy XVI st. raźwiwaje šyrokuju i roznarodnuju wydawiecka-drukarskuju dziejalnaść. Mamoničy drukujuc knižki nia tolki dla Biełarusi, Litwy i Ŭkrainy, ale tak-ža dla Maskoŭščyny i dla paŭdzionnych sławian.
Pasla Kuźmy i Łuki Mamoničaŭ raźwiwaŭ pracu swaich papiarednikaŭ syn Kuźmy, Lawon Mamonič, katoraha wydawieckaja dziejalnaść pakidaje značnyja ślady jašče ŭ pieršaj pałowie XVII st.
Pobač z drukarniaj Mamoničaŭ, pad upływam dobraha pačatku Skaryny, ŭ Wilni paŭstawali inšyja. Tak, naprykład, ad 1585 h. da 1604 h. pracawała tut užo drukarnia katalickaja, ŭ 1596 h. — drukarnia carkoŭnaha bractwa, ad 1608 h da 1628 h. — drukarnia Sw.-Trajeckaha manastyra, ad 1611 h. da 1652 h. — drukarnia Sw.-Duchaŭskaha manastyra ŭ Wilni i ŭ Jeŭi, (kala Wilni), drukarnia ŭ Łosku, Mahilowie i inš.
Usie hetyja drukarni na praciahu jakich 75 hadoŭ (1574 — 1650) wydali, jak kaža praf. I. Swiencićkij, 110 knih, katoryja dajšli da nas. A treba wiedać, što ŭsia hetaja paźniejšaja ŭ našym krai wydawiecka-drukarskaja dziejalnaść jość zapraŭdy dzicia idej Skaryny, bo badaj usia jana nosić na sabie ślady Skarynaŭskich drukaŭ, jak z boku wonkawa-techničnaha, tak i z boku idejnaha, ci źmiestu.
Ale na hetym nia spyniajecca značeńnie Skaryny na poli kultury biełaruskaj i ahułam krajowaj. U jaho kulturnaj dzlejalnaści jošč asabliwyja ryski, na jakija tak-ža musimo tut źwiarnuć uwahu.
