Старонка:Caradziejnyja kazki.djvu/40

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Jump to navigation Jump to search
Гэта старонка не была вычытаная


Свіснуў малодшы брат коням багатырскім голасам. Пачулі яны, прыскакалі на яго свіст. Уселіся браты на сваіх добрых коней і паімчаліся ў палац да цара. Тут пусцілі яны коней, пераадзеліся ў жабрацкую адзежу, заходзяць у царскі палац. А ў цара якраз гуляюць вяселле - тры вадавозы жэняцца на царскіх дочках. П'юць вадавозы ды хваляцца.

Першы кажа:

- Я выратаваў адну дачку цара.

Другі кажа?

- Я выратаваў другую дачку цара.

Трэці кажа?

- Я выратаваў трэцюю дачку цара.

А старэйшы багатыр і гаворыць:

- Ваша вялікасць гасудар, вось вам тыя пальцы, што я паадсякаў у змеяў.

Пазнала малодшая царская дачка старэйшага брата, падышла к цару і кажа:

- Праўда, тата, гэта ён выратаваў мяне. Ён мой муж.

А вадавозаў цар загадаў пакараць. Прывязалі іх к хвастам коней і пусцілі ў чыстае поле.

І пачаўся ў царскім палацы пір на ўвесь мір. І я там быў, мёд-віно піў, па барадзе цякло, а ў рот не папала.

3. КАБЫЛІН СЫН

Было сабеў дзесятым царстве, на дзесятым гасударстве, жыў сабе купец з жаною. І не было ў іх дзяцей. І зажалаў ён дзяцей: што ўсё маець, усім светам купцуець, а няма дзяцей. Тады нехта нараіў яму, што ёсць такая рыба, што як уловіць яе і з'есць, дык будуць дзеці. Гэта яму нараена. Ну, ён прызывае рыбака:

- А што, рыбак, ці ўловіш ты такую і такую рыбу?

- Не ведаю, - кажа, - ці ўлаўлю, ці не. Калі злаўлю, тады прынясу!

Ну, пайшоў лавіць. І паказалася яму тая рыбіна, ён і злавіў. Прынёс яму, тэй узяў, заплаціў яму. Дык хадзяйка і служанка ўзялі яе чысціць, вымылі ды ваду тую пад вугол вылілі. А кабыла хадзіла па двару, тую ваду і выпіла. Як выпіла, так і зацяжарыла. Тады служэбка тая гатове рыбу і каштуе, вядома, кухарскае дзела. Як пакаштавала, дык і зацяжарыла. А тады згата-