Старонка:Безназоўнае (1925).pdf/56

* * *

Вяртаюцца з выраю жоравы, гусі
Да збураных гнёзд на палёх Беларусі;

Як «бежанцы» тыя, ганяны тугою,
Да роднага краю плывуць чарадою.

А думцы маркотна, а думка ня бачыць,
Як птушка і тая айчынай маячыць.

Мкне з выраю птушку, а думка у вырай
Ляцела-б, ляцела, а шчыра, так шчыра!

---