Перайсці да зместу

Старонка:Alenčyna wiasielle (1923).pdf/22

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка была вычытаная

Jak linuŭ chto ŭ twar joj waram
Spomniła prysiahu,
U kaściele prad autaram
Božuju pawahu.

Zhaśnie ŭrod jaje dziawočy,
Dieŭkaj ŭžo do’ žyć,
Jak čapiec smutny žanočy
Družka joj uzłožyć.

Raźwitajecca z staronkaj
Miłaj, z rodnaj chatkaj:
Treba budzie być joj žonkaj,
Synawoj i matkaj.

Kinie miłuju radzimu,
Pojdzie ŭ ludzi, ŭ hora,
Bytcam łastaŭka na zimu
Ŭ čužy kraj, za mora.

A ci-ž tam čužyja ludzi
Joj nia lichadziei?..
Woś čamu z uzdychaŭ hrudzi
Rwucca biez nadziei.

Darma maci bje razwahu,
Darma baćka prosić:
Nie pastupić ani šahu —
Płača horš, hałosić.

Darma brat jaje ŭcišaje:
Prośba horkaj doli
Ani jak nie palepšaje,
Ni niasie patoli.