Перайсці да зместу

Старонка:Abuchovic Algierd.Tvory.djvu/22

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная

Зоры шырока неба крывавюць,
Крывавюць землі і воды, -
Гэтак шырока твае расславяць,
Манаршэ, імя народы.

К шчасцю народаў, дзля іхнай славы
Агністо біло ў ім сэрцэ...
Будзьце ж пракляты, палі Палтавы,
І ты, народаў мардэрца!

Памерклі зоры, памеркла слава,
Русь у няволі марнее;
З гробу Кароля, з поля Палтавы
Устаньце, народаў надзеі!