АДЗІН з ГАСЬЦЕЙ
А такі-ж сьпяём, і ўсе разам.
ПАЎЛІНКА
(да Адольфа хітравата)
А пан Адольф нам паможа?
АДОЛЬФ
Ані думаў.
КОЛЬКІ ГАЛАСОЎ
А што мы сьпяём?
ПАЎЛІНКА
„Дый куды-ж ты, дуб зялёны, пахінаешся?..“
АДОЛЬФ
Фі, мужыцкая!
ПАЎЛІНКА
А пан Адольф можа-б хацеў, каб завялі якога манчыза?!
ПРАНЦІСЬ
Собственно, вось-цо-да, калі такой панскай натуры, дык пазатыкай кудзеляй вушы, пане дабрудзею.
СЬЦЯПАН
(да Пранціся сьціха)
Каханенькі, родненькі, ня кратайце яго! Ён, бачыш, як я ўжо і казаў, масьціцца да маёй Паўлінкі. Як будзеш яму наругацца, дык гатоў яшчэ адбіцца, а я яго стараюся прыручыць.
ПАЎЛІНКА
Ну, дык што? Згода на гэту?
КОЛЬКІ ГАЛАСОЎ
Згода, згода!! А пасьля другую.
ПАЎЛІНКА
Толькі ня зьбівацца з толку. Глядзець, як буду я рукамі тахты адбіваць.
