Кравец Мотка пашыў шлюбны гарнітур для парабка Крушынскага — Рыгора.
— Фрэнч і «філігэй» (галіфэ) пашыты як для монарха.
Так Мотка кажа аб сваёй рабоце.
Кравец Мотка вядомы «монархісты» у ваколіцы. Ён і ня ведае значэньня слова «монарх». Але паводле Моткі, чалавек, які носіць імя «монарх» — самы разумны, самы добры, самы элегантны.
Мотка трафнога ня есьць. Звычайна, калі ён працуе ў сялян па вёсках, дык там і корміцца: есьць печаную бульбу з малаком. Калі гаспадар жартам у яго запытае «ці смачна?» Мотка адказвае: «Вельмі смачна — і монарх еў-бы!» Усю вопратку, якую ён шые, «монарх мог-бы насіць». Калі хто Мотцы падабаецца, ён гаворыць: «разумны, як монарх», «прыгожы, як монарх», «добры, як монарх». У суботу Мотка не працуе: «у шабэс і монарх не працуе!»
Крушынскі, пачуўшы такія выразы краўца, назваў яго «монархістым», напалохаў:
— Цябе, Мотка, за гэта могуць арыштаваць, як контррэволюцыянэра…
— Могуць. Калі бог захоча, дык і венік выстраліць, але за што?
— За монарха…
— Я-ж не монарх!
— Але ты монархісты! гэта яшчэ горш…
— А што такое «монарх»? — пытаецца Мотка трохі спалоханы.
— Монарх — гэта цар!
Ну?! — дзівіцца Мотка. — Няўжо той, хто пагромы рабіў?
— Так, так. Вось сам бачыш, якую контррэволюцыю разводзіш!
Мотка шчыра конфузіцца, непакоіцца.
Але без «монарха» Мотка абыходзіцца ня можа… Кожны раз ад яго гутаркі аддае «монархізмам».
Жаніх Рыгор, «монарх» у галіфэ, вельмі здаволены. Фрэнч бяз кішэняў яго трохі непакоіць, але-ж Мотка сам казаў, што кішэні — гарадзкое балаўство, што ад іх толькі вопратка рвецца. Затое-ж «філігэй» здаецца Рыгору ідэалам хараства. Дзьве вялізныя торбы вышэй калень, а ніжэй тоненька, аж
