Перайсці да зместу

Старонка:Элемэнтарная альгэбра (1922―1924). Частка II.pdf/17

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Гэта старонка не была вычытаная
40. 41.
42. 43.
44. 45.
46. 47.
48. 49.
50. 51.
52.
53. 54.

Дабываньне корня з адначленаў.

§10. Корнем[1] данага ліку называем новы лік, які трэба падняць у ступень паказальніка корня, каб атрымаць даны лік, напрыклад:

, бо ,

, бо .

На аснове §6, вывядзем наступныя правілы знакаў пры дабываньні корня з адначленаў:

1) корань няцотнае ступені мае той самы знак, што й дадзены лік, напрыклад:

, бо ,

, бо ,

2) корань цотнае ступені з дадатнага ліку мае два значэньні: адно — дадатнае, другое — адмоўнае, напрыклад:

і ,

бо й і ,

і ,

бо й і .

Каб паказаць, што корань цотнае ступені мае два значэньні, якія розьняцца знакамі, пішуць звычайна перад корнем падвойны знак ; значыцца:

, .
  1. Знак корня , які паходзіць ад літары r (першай літары лацінскага слова radix, што значыць «корань») быў уведзен нямецкімі матэматыкамі Крыштофам Рудольфам (Rudolff) у 1525 г. і М. Штыфэлем (Stifel) у 1544 г.